| Jasper en Eelco rijden de Transrockies in Canada |
| Geschreven door Samantha Hoogewerf |
| Zaterdag 07 Augustus 2010 12:01 |
|
Jasper en Eelco zitten op dit moment in Canada om daar de meerdaagse wedstrijd Transrockies te rijden. In 7 dagen worden 400 kilometers afgelegd, waarvan 75% over singletrails! En natuurlijk dwars door de Rocky Mountains. Dat kan niet anders dan genieten worden! Net als in de Transalp rij je in teams van twee rijders. Anders is dat er gestart wordt met een tijdrit en dat er veelal in tenten wordt overnacht.
5 Augustus 2010 Zo, wachtend op de luchthaven van Calgary ga ik dan de eerste belevenissen van ons Transrockies avontuur vastleggen. We zijn met het licht meegevlogen en zijn alweer een tijdje goed wakker…. Gisteren hebben we bij het rijwielpaleis de EVOG biketassen ingepakt en allerlei andere bagage een plekje gegeven. Dat ging allemaal lekker snel en die tassen zijn echt superhandig: wielen er uit, frame vastzetten en de wielen aan de zijkanten voor de stevigheid inritsen en klaar! Vanmorgen om tien uur weggereden en door de moedere van Jasper op schiphol afgezet. De bagage toch maar laten insealen en op naar de baggage drop-off. Daar lag de hele bagageband stil en dat duurde nog wel even…. Toen de band weer liep hebben we door een hele enge purser onze bagage laten wegen en drie knipogen later mochten we onze biketassen bij de groooooote bagage zetten. De landing was snel en zacht en al snel stonden we op Canadese bodem met onze EVOG-biketasjes en bagage onbeschadigd naast ons. Bij de douane vroegen ze ook echt nog persoonlijk wat we kwamen doen en hoe lang we zouden blijven. Ze keken er niet vreemd van op dat we kwamen biken. Ze hadden er al meer met een kartonnen bikedoos zien arriveren. We verkenden de aankomsthal en kwamen al snel een Belgisch biketeam tegen die ook 4 uren mochten wachten op een transfer naar Fernie, onze startplaats. Zij hadden vorig jaar ook deelgenomen maar niet gefietst: beide heren braken voor de TR (Trans Rockies) hun sleutelbeen en gingen mee in auto’s van kamp naar kamp…." Awel de ticketjes waren al voldaan hee, dan gaat u gewoon". Die gaan we nog wel veel tegenkomen denk ik. Nu 4 enorme cola’s, 2 hamburgers en een glas rode wijn. Het duurt nog een half uurtje voordat we 4 uren in de auto mogen. In Nederland is het nu 3 uur in de morgen! Morgen dan maar uitslapen als we ons hotel genaamd “the Screeming Elk”(de Schreeuwende Eland) nog in mogen, we zien het wel weer het is ook allemaal nieuw! Tot het volgende bericht! Alle goeds, Jasper en Eelco namens het Magura-Q-Racingteam
6 Augustus 2010 We kwamen gisteren om half een in de Screeming Elk aan en dat is dus voor normale Holandse tijd halef zeven in de morgen,…. 28 uur wakker dat merk je wel. Een Braziliaanse deelnemer die bij ons in de bus zat noemde het naar bed gaan een instant dead,.. gewoon gestrekt en slapen, nu dat was bij ons ook het geval. Deze morgen om half negen uit bed gestapt en eens een uitgebreide douche genomen en daar ook enorm van genoten, er valt regen maar al snel breekt het zonnetje door de wolken heen. Bij de Elk staat op de deur FREE pancacke breakfast nu dat proberen we even uit. Er staat gewoon een enorme stalen teil met beslag klaart naast de bakplaat en gieten maar! Geweldig dit we doen dan ook 2 keer twee scheppen en die gallon stroop die er staat spreken we ook even aan. Dit is goed ontbijten na zo een reis! Om een uur of tien gaan we onze EVOG biketassen ophalen uit de truck die ze bij het vliegtuig opgeladen heeft, alles staat er nog netjes in en we vragen aan de eigenaar van de Elk waar we de bikes mogen plaatsen. In een schuur naast de ingang is een deur met een dik slot er op en dat is de fiets- en ski kluis. De bikes er in gezet en op slot gedaan -met een sleutel waaraan als sleutelhanger een enorme skistok zit- en het stadje Fernie ingelopen. Wat meteen opvalt is het type auto wat men hier gebruikt, het is groot groter grootst! Grote banden grote motorinhoud veel chroom en heeeel hoog. Als je hier een tankstation hebt en er komen 20 personen tanken dan kan je de tankwagen gaan bellen om te komen bevoorraden! Fernie heeft 5 bikewinkels en nog meer sportzaken dus we vermaken ons wel even. Na het materiaal te hebben bekeken gaan we naar de supermarkt en ook hier is het veel en groot! Bij de powerdrinkafdeling gaat Jasper helemaal uit zijn dak, wel 10 soorten Monster powerdrink en nog wel 40 andere onbekende suiker en taurine/cafeiine combinaties het blijft mij verbazen dat die jongen nog geen koffie drinkt! Na de winkelsessie terug naar de Elk om te eten drinken en relaxen. Na een goede powerdrink en een paar erg gezonde vezelkoekjes de bikes maar eens uit de tassen gehaald en in elkaar gestoken. Bij de lokale bikeshop nog even wat tools geleend want zo,n tooltje is leuk maar voor de echt kracht heb je toch echt een lange sleutel nodig. De verse Rotorbladen op het 3-D cranckstel in combinatie met verse kertting en cassette rijden heerlijk soepel, daar kan het niet aan liggen straks,…………De bikeshops zij erg relaxed en met name het personeel is enorm vriendelijk en echt alles kan en mag soms voel je je er wel eens ongemakkelijk bij zo vriendelijk zijn ze! Jasper zet zijn banden zo hard dat bij een ritje rond het dorp de voorband er af klapt en de no-tubes om de oren vliegt. Ik neem zijn wiel even mee en zie ook alweer direct mensen stoppen en hulp bieden, bij de fietsenmaker kennen ze ons nu al en de luchtslag komt al direct naar buiten geweldig! Als ik weer bij Jasper kom met een band vol lucht is er zelfs iemand langsgeweest die plakspullen voor hem vanaf thuis wilde halen, …??!! Nu nog even op zoek naar de juiste stekker want ja ik vergeet wel eens wat,…. Heb er ondertussen 3 van die dingen maar goed hij is nu nodig voor laptop en mobiel. Wederom staan mensen direct voor je klaar als je maar even verbaasd kijkt in een winkel ‘Is there anything i can do for you sir?’ het moet niet doller worden, het is gewoon geweldig hier! Na al die activiteiten gaan we nog even een dikke maaltijdsalade eten en wederom hoort daar weer een emmer cola bij. De bediening is vriendelijk en nog leuk om naar te kijken ook! Als we weer een onweersbui binnen zien komentussen de bergen gaan we maar weer even naar de Elk om ons te verdiepen in de lokale blaadjes om te zien wat we morgen weer kunnen gaan doen. Morgen is eerst de insvhrijving aan de beurt en dan horen wij hoe laat we mogen starten bij de tijdrit van zondag. We gaan morgen in de middag al even kijken hoe het terrein er bij ligt en of we de tijdrit al kunnen en mogen verkennen, altijd handig als je weet waar je aan toe bent toch? Ondertussen loopt het hier vol met deelnemers en de fietstasseb en dozen blijven maar komen, het schuurtje puilt al bijna uit. Nu weer op onze kamer in de Elk en het is weer bijna tijd om de laatste restjes jetlag er uit te gaan slapen,… Groeten uit Canada De magura-Q-raceteam bikers
7 augustus 2010 Vroeg wakker,… half zeven! Ongeloofelijk dat is lang gelden hoe kan dat,.. oh ja gisteren om tien uur gaan pitten vandaar en ZIN in eten! Een koekje of 10 verder maar weer terug in bed, mooi niet kunnen slapen,.. Jasper ligt nog half te slapen en vraagt zich af waarom ik zo rond loop te struinen, weet ik veel ik denk toch een beetje gespannen ofzo,… Goed om 8 uur ons pannekoek-ritueel hethaald en het wordt wel wat drukker met bikers hier. Team Brazilie spreekt ons meteen aan als ze ons zien en wel over de bidonhouders aan de achterzijde van onze bikes, hoe komen die daar aan vast? Zo zie je maar weer de slimmigheidjes van Jasper vallen mensen direct op! Ja nu maar weerr wachten tot 12 uur dan mogen we de tas,stuurborden, passen enz. ophalen om ons daarna eens voor te gaan bereiden op onze tijdrit van zondag, 31 km rijden om de startvolgorde van etappe 2 te gaan bepalen. We gaan het beleven,.,…. Bij het inschrijven stond een dikke rij maar het ging snel en vooral erg beleefd en relaxed, heel anders dan in een transalp maar dat ligt volgens Jasper aan het lage aantal duitsers dat hier is. Inschrijven was al gedaan maar we moesten nog een keer of drie tekenen voor allerlei aansprakelijkheden kortom wat je hier gaat doen is gevaarlijk, lek maar vooral op eigen risico. De tas is groter dan verwacht en alles gaat er dan denken we ook wel in. We ontvangen de volgende items; schoenontdooiers, een doos repen, fietsshirts, t-shirt, handdoek, smeermiddel voor de ketting, roadbook en een pas die we dag en nacht mogen dragen. Verder kopen we de verplichte beerspray die een paar keer sterker is dan pepperspray en daar hoorde dan ook een wapenvergunning bij! Bij het naar buiten lopen komen we Petra de Bruin tegen met haar partner Martijn zij hebben de klin van morgen al verkend. Wij gaan snel terug naar de Elk om om te kleden en ook eens de tijdritklim te verkennen, jeetje wat zit zo een nieuwe fietsbroek lekker. Zonnebrand is ook wel nodig dus we smeren er op los, de berenspray nemen we ook maar mee maar dat is nog een fikse bus die maar net in het achterzakje past! De fietsen gepakt en de banden op spanning gebracht rijden we voor het eerst op Canadese bodem en het voelt goed. De weg naar de klim is snel gevonden en een Californische biker genaamd Josh voegt zich bij ons, hij doet 3 dagen individueel mee, het gesprek start over voetbal maar we veranderen het snel in 29” fietsen. De klim is singeltrack met veel wortels echt steil is het ook, Josh haakt al snel af en wij rijden verder wennend aan de lucht, de hoogt en het terrein. Plots slaat Jaspers cassette door en pakt het freewheel niet meer, later blijkt dat de tandjes op de kransjes voor een groot deel weg zijn! Afgedaald naar het dorp om te kijken wie er Dtswiss dealer is in Fernie. Bij de tweede winkel is het bingo en Jasper geeft even fietsenmakers-les leuk en leerzaam om te zien. Als we weer kunnen rijden rijden we nog een uurtje stroomafwaarts langs de rivier en verbazen ons over de gebouwen die daar staan, jeetje wat een luxe. Terug bij de Elk is het douchen in tassen overpakken, een selektie maken van wat je echt nodig hebt en wat er niet mee kan. Dit gaat zeer snel en we zijn om zes uur bij de briefing op het dorpsplein, weinig wat we nog niet konden weten maar het is wel “Bearspray every day!” De briefing is net op z’n einde en er volgt een wolkbreuk en iedereen zoekt zijn weg. Snel boodschappen doen voor het ontbijt want morgenochtend gaan wij om 9:58 starten met de tijdrit. De EVOGtassen en de koffers in de truck geladen en de bikes in de sporthal gezet en dan op zoek naar een goed stuk vlees om te eten, pasta’s eten we straks iedere dag. Al snel zitten we aan een beste steak met frieten en gegrilde groenten, een feestmaal wat we afsluiten met een stukkie taart. En dan voor de laatste nacht naar de Elk om flink te pitten. Dat voor het nieuws van vandaag! Bikegroeten uit Canada! |
