Vanaf de ijsbaan van het plaatsje Elkford, na een voortreffelijk diner en taartbuffet, schrijf ik de wetenswaardigheden van deze rit.

Gisteren waren we 26e in onze klasse. Dat had ik geloof ik niet meer in het verslagje gezet gisteren. Alweer om 22 uur te bed en de nacht was koud en vooral nat. Eerst de regen en daarna gingen de sproeiers van de voetbalvelden nog even aan… Vanmorgen waren de tent en wat andere materialen dan ook nat en dat was niet zo lekker wakker worden.
We pakken de spullen in, droppen de tas bij de sporthal en gaan lekker ontbijten. De keuze is reuze: havermoutpap, pannekoeken, eieren, spek, worstjes en ook gewoon brood. We scheppen dan ook maar drie keer op. Schuin van ons zitten de dames van de massage te eten en het is of ze het er gewoon om doen, ik vraag mij dan ook af of ze er thuis ook zo bij lopen: roze gaasshirtjes, zwarte strakke broek en daaronder rubber laarsjes! Ze trekken dan ook veel bekijks!

Vannacht veel, maar dan ook heel veel regen! Ook deze morgen is het nog nat. Dat zal voor de tijdrit voor iedereen de rijtijden wat verlengen en het parcours zal gladder en dus gevaarlijker worden. Er zullen rijders zijn die meteen vanmorgen andere banden hebben gestoken, omdat we gisteren toch echt veel bandjes voor droog terrein hebben gezien waarop ik vandaag niet zou willen rijden. Gelukkig liggen bij ons de GEAX saguaro’s er onder en helaas weten we dit jaar uit ervaring dat ze het goed doen op natte ondergrond. Het lijkt wel het jaar van de natte marathons te zijn!

Om 9:58 mogen wij vertrekken en we zullen zien hoe het er dan bij ligt, om 10 uur starten de eersten dus zal het nog niet geheel kapot gereden zijn als wij mogen. De laatsten vertrekken om 2 uur in de middag. Die hebben misschien wel een hele droge rit, 'je weet het hier niet in de Rockies', horen we de baas van de Elk al een paar keer zeggen vanaf ons balkon.

Jasper en Eelco zitten op dit moment in Canada om daar de meerdaagse wedstrijd Transrockies te rijden. In 7 dagen worden 400 kilometers afgelegd, waarvan 75% over singletrails! En natuurlijk dwars door de Rocky Mountains. Dat kan niet anders dan genieten worden! Net als in de Transalp rij je in teams van twee rijders. Anders is dat er gestart wordt met een tijdrit en dat er veelal in tenten wordt overnacht. 
Jasper en Eelco zullen proberen ons op de hoogte houden via mail, zodat wij ons hier in Nederland kunnen verlekkeren aan hun ongetwijfeld spectaculaire verhalen!

Zie hieronder Eelco's bijdrage: 
 

Afgelopen weekend was de Erbeskopf-marathon en met een deel van het team waren we aanwezig. In tegenstelling tot vorig jaar waar we van te voren vooral getrakteerd werden op regen, vielen de mussen ditmaal van het dak van de hitte!

Jasper (E.) en ik hadden gelukkig een airco, waardoor het een genot was om in de auto te zitten. Maar Jasper v.d. L. en Eelco moesten het beiden met een aircoloze auto doen, waardoor hun autorit een stuk minder aangenaam was. Gelukkig bleef de door de ANWB voorspelde drukte op de buitenlandse wegen uit en konden we lekker doorrijden.

Jasper en Eelco waren al gearriveerd in ons hotel voor die nacht en lagen op bed de Tour de France te kijken. Wij ontdekten al snel dat de luxe kamer, naast de superluxe douche, ook een heel wat aangenamere temperatuur had, dus we verkasten al snel naar beneden om daar verder te kijken.

Jasper v.d. L. verraste ons ondertussen met mooie spullen van één van onze sponsors: een mooie sweater en cap van Scott. Die sweater zouden we dit weekend zeker niet nodig hebben, maar later dit jaar komt hij ongetwijfeld nog van pas! Aan het einde van de middag lieten we ons per auto naar het dorp beneden rollen om de startnummers op te halen. Het was nog niet heel druk bij de tent, maar er waren genoeg bekenden om even gezellig mee bij te kletsen. Heel de RETO-club was al aanwezig en gingen deels voor de hele en deels voor de halve marathon.