Er lijkt maar geen einde te komen aan deze winter. Hoe prachtig al die sneeuw ook is, om te trainen is het waardeloos! Op de weg wil je niet komen, want dan roest je fiets onder je gat weg van de pekel. En in het bos is het ploeteren door de sneeuw tot daar aan toe, maar de plak ijs die eronder ligt gaat mij net te ver! Na een paar weken terug een tevergeefs tochtje (de paden zullen nu toch wel weer begaanbaar zijn? Niet dus: enkel ijs!) en vorig weekend opnieuw een, ook weer tevergeefse, poging gedaan te hebben, durfde ik me er vandaag niet meer aan te wagen.
Dus zoek je naar alternatieven. De sportschool in bijvoorbeeld. Alleen mis je dan dus wel de broodnodige frisse buitenlucht.
Maar voor vandaag hadden we een prachtig alternatief bedacht: langlaufen! Gewoon hier op de Veluwe! De paden waren spekglad en loipes ontbraken vanzelfsprekend. De enorrume mensenmassa met sleetjes, loslopende kinderen en honden maakten het er een spannende tocht van. Het leek wel alsof heel Nederland zich vandaag op de Veluwe bevond. En daar begaven wij ons tussen, met zwaaiende armen en benen 'no breaks' roepend. Op goed geluk de hellingen af en als het te hard ging of als er een wildrooster opdoemde, dan maar opzij laten vallend. Ik kwam er al snel achter dat ik, net als bij het mountainbiken, ook bij het langlaufen liever omhoog ga dan omlaag. En ik kwam er achter dat dit zowaar een sport is waar ik beter in ben dan Jasper!
Het was in elk geval lekker werken, de zon scheen en morgen gegarandeerd spierpijn!