Vandaag eindigde onze rit bij CP1,..... Geen finishersshirt, de totale route niet volbracht..

Maar we leven nog! Dat is wel het belangrijkste geloof ik, jeetje wat een koude en natte rotdag voor iedereen. Goed bij het begin beginnen, regen regen en nog eens regen bij het opstaan zeg ik tegen Jasper dat hij maar vast moet gaan ontbijten want ik moet eerst even wat zaken organiseren en de moed opbrengen om uit mijn slaapzak te komen. Het is koud en ik heb erg veel last van mijn onderrug ondanks 10 uren slaap.

Ik hijs mij in mijn regenpak en ga ontbijten in een drukke tent waar niemand zin heeft om te gaan rijden. Er zijn ook al mensen die gewoon niet meer gaan starten omdat ze al zo stuk zijn van gisteren en er zijn al heel veel mensen die er verschrikkelijk uitzien.

Vandaag geen finish voor ons... bij CheckPoint2 hebben we besloten dat we ons leven niet gingen wagen voor een Finishers-shirt. Ons te koud en te nat af laten voeren naar het kamp met nog een aantal teams. Maken het nu goed en warm. Krijg verslag er nog niet doorheen probeer dat later.

Morgen mogen we wel gewoon weer starten!

 Jasper en Eelco

Ik zit net in de gemeenschappelijke tent met alle kleding aan die ik bij mij heb en er komen nog steeds mensen binnen. Er is in de tent een aantal gaspitten neergezet waar mensen, die nu nog binnenkomen, zich bij warmen. Er is warme choco en het lijkt hier wel een noodopvang...

Wij hadden ook geen beste rit, maar waren wel voor de regen binnen en hadden dus een droge tas- met nette was er in- en een lekkere warme douche in de truck, die we dan ook iedere dag prijzen inclusief zijn baasje die de boel schoon maakt. We staan bemodderd als twee commando's op oefening voor de truck, maar Jaspers roze meisje ziet wel meteen dat hij het is! Groeit hier iets moois??? We houden u op de hoogte!

We begonnen vanmorgen al zonder buitentent, want die werd er afgehaald om 7:15 uur omdat het kamp om moest rijden en we dus snel in moesten pakken. Lekker als je net je zitvlak aan het invetten bent en er halen twee vrijwilligsters de buitentent er af, goedemorgen! Het was minder koud dan  gisteren en de zon scheen. Wat een heerlijke morgen. Het ontbijt was weer zeer volledig en omdat we niet kunnen kiezen nemen we gewoon van alles een!

Het was een koude en onrustige nacht met niet al te veel echte slaap, maar wel genoeg rust. De etappe vandaag gaat van Etherington Creek naar de Anchor-D-Ranch (gewoon een veld met heel veel koeienpoep er op blijkt bij aankomst).

De kou is echt lastig als je je klaar moet maken voor een rit met z'n tweeën in een tentje. Je kan je kont niet keren en overal ligt troep. Je bed oprollen, slaapzak inpakken en alles weer op z'n plek in je shirt met je benodigdheden voor de rit zoals: gel's om te eten, berenspray, repen, reservemateriaal regenjasje enz. Als alles is ingepakt brengen we de tas naar Larry die de bagagetruck gaat rijden en halen we onze fietsen op. Dan ontbijten in de tent met pannekoeken, dikke plakken ham, yoghurt, eieren... kortom gewoon weer flink inladen en opeten!

De start is om negen uur en iedereen heeft het echt koud! We rijden dan ook met arm- en beenstukken aan en nog is het niet erg warm. We beginnen met een mooie afdaling door het bos en komen al snel bij het eerste CP (checkpoint) aan waarna de klim begint. Echt een Alpenklim. Redelijk te rijden en veel tempo- en hellingswisselingen. Het gaat lekker, ik ga er een beetje aan wennen. Als ik even moet lopen voor een niet te rijden stuk, voel ik mijn rug erg goed van het gesjouw van gisteren. Dat zal nog wel erger worden denk ik.